|
||
Aynadaki ben değilsem kimin betimsel yansıması?
Yalnızlığın kulaklarında çığlıklarım yankılansın Yağmur durmasın, gözkapaklarıma doğru yağsın O yaprak da yere düşmüş, benim gibi yalnız.. 29 harf.. Bir arada anlamsız N'olur karanlık odama birazcık anlam sız Hayal kırıklığı.. Belki şu anki durumum bu Karanlıkta bir yer edindim kendime kuruldum Bırak beni! Sadece birkaç saat dur zaman Çelişkimi bana bırak ve öyle dur zaman Perdemden ışık sızsa da karanlık benim odam Karanlık olsa da içindeki benim mühim olan Durmak istemiyorum yerimde yol göster tanrı Duyuyorsun beni biliyorum, cevap ver tanrım! Sustukça.. Ben de sustum.. Öyle kaldım Aynamdaki yabancıyı kendime örnek aldım! Nereye gitmem gerekiyor.. Bilmiyorum Dertler birikiyor.. Durduramıyorum Sesler gidiyor.. Artık duymuyorum Artık duymuyorum.. 29 harf anlamsız kalıyor. Bulunduğum yer aklın alamadığı kadar karanlık Bir karartı önümden geçti.. Gözlerimi kapattım Açtığımda ordaydı, hem de daha da yakın 365 gün 6 saat artık burda bakın! Hurdalanır hayallerim avuç içlerimde Gerçekten dost var mıdır acaba içlerinde? Dünya kimine siyah kimine beyaz Bazılarına ise pembe bulutlar sunar, neye göre? Kime göre yaptıklarım doğru veya yanlış? Kim belirlemiş bu kuralları, anlatsana tanrı Aklım almıyor, nereye doğru gidiyorum ben? Gittikçe gözkapaklarıma morluklar " geliyorum " der Rüzgar.. Es ve götür şu miskinliği Artık ayağa kalkıp silkelenmeliyim! 29 harf var.. Anlamsız.. N'olur karanlık odama anlam sız! |
||