korkum kendimdendir adımı dert icinde anmazsın
geriye dönüp bakmazsın kücük oyunlarada kanmazsın
sen sordun yine hali bombok biri
dargın yine sahi ölü biri
ben ilkokulda ögrenmistim sevmeyi
sevdiklerim benim degerimi bilemedi
yasım on ve elimde bir silah
bos bir kovan war geride ve heryer simsiyah
simdi kadere baglı bir senet sevgi
gördügüm cevremde yasayan ihanetti belki
baskoydum kadere sahip oldugumsa sade bir resim
dert cekdim bosyere anlatılmak istenen hep benim
yorgun asker olsam hep tasımam bu yüregi
fark etsem biter umut ve kaybolur hayalleri
kaybolan yıldız parlatırdı elbet beni
pişman olan hergün anlattı bana seni..
