Gecenin bilmem kaçı düşüncelere dalıyorum ufaktan
Karanlık gözüküyor hayatım, baksana geliyor ufuktan
Etrafımdakiler yalana bağımlı olacak kadar ufaklar
Büyük gördüğün o hayatın sandığından da ufak lan!
Utanmam ben sadece yazıyorum aklımdaki düşünceleri
Uzatmam diye düşünür çoğu sahte dost düşünce eli
Uzak lan gerçeklik olgusu masumiyet dahi saçma bak
Umutlar bile karardı düşünmemek için bu kız saçmalar
Tastamam bi mutluk değil isteğim ufacık olsa da yeter
Pastadan bi pay bana da ayır ve mutluluk hadi gel
Baksana hayatına dostlarının kaçı yanında gerçekten
Kalk ve bak aynaya karşında gördüğün sen misin sahiden?
Anlamam zaten mana uzak lanet olası hayatımda
Aslında kimse kalmadı ben burdan ayağı kalktığımda
Ardımda biriktirdiğim cenazelere baktıktığımda
Anlarım da kalemden çok silgi kullanmışım hayatımda
Gülücükten çok gözyaşı biriktirmişim anılarımda
Gücüm kalmadı doğrusu bilmezsiniz her gece ağlarım da
Geçen 2 yıl öğretti masumiyet yalanın ağlarında
Gelen tüm tebessümlere diyorum " Yalan Mıdır Acaba?"
Kanlar dökülürken parmaklarımın arasından
Kalem yazar durmadan çocukluğumun mutlu anısına
Kader sunmadı önüme bi türlü mutluluk lan
K*hpe olan bütün dostlarıma benden mutluluklar
Bağırsam Da Sesim Duyulmuyor Hep İçimde Yakarışlar
Bağımlı Oldum Hüzne, Dozu Aşırı Kaçtı Ölmedim Ama
Bastığım Her Adım Merdivende Geri Adımmış Lan
Baktığım Kırık Penceremde GÖrülen Hep Elvedalar x2
Sevgi dahi sahteleşti zaman denen lanet olguda
Yalan söylemeye başlayınca derler sana olgun ha!
Dost dediklerim maalesef yalanla sevgili oldular
İçimdeki minik çocuk bile baksana artık öldü lan!
