bEiZa~ 17.02.10
Klasik cümlelerden nefret ederken sayende dilime dolandı klasikleşmiş " sevgi cümleleri " , ne yazık kendimi hiç bu halde düşünmemiştim ki oysa ben. Ama o klasiklikteki farkım; sevgimin nefretle birleşip kalbimde yarattığı derin acıları sensiz, başkalarıyla kapatacağıma inanacak kadar sana muhtaç olmamdı belki de, kim bilir. Neyse lafı çok uzattım, zaten dediklerimi duymayacağını bile bile ya da duysan da belki umursamayacağını biliyorum. Zaten her iki türlü de değişen bir şey yok, umursasan da yok, geri dönüp özür dilesen de yok, sadece yazıyorum işte hepsi bu . . .
Artık hayallerim bile pembe tonlardan karardı
Her mutluluğun acı sonu söyle kimin kararı
Hüzün minik yüreğimde şu aralar tavandı
Sevmediğime inanacak kadar demek inanmadı
İnatlarım her zaman müşkül bi sona itti beni
Hitaplarım sana sadece hisset kalbinde sesimi
Bitap yarım kanlı sonum bak sensin umudum
Unutmadım, ama yalancı sen çabuk unuttun
Kuruttum güllerimi, unuttum günlerimi
Uyuttum düşlerimi, umuttu hislerimin
Sonucu sevgilimin soyuttu buseleri
Somurtur gülücüklerim oyundu hepsi bitti
Şimdi bi kız kaldı geride sadece gözü yaşlı
Elinde son bi mektup vardı son sözü aşkım
Seni Seviyorum derken bak kendimi aştım
Nefret Ediyorum kalbimdeki bu yaraları sen açtın .
Mutluluk bana da uğra elimi tut ve bırakma
Dökülen bütün kırıntılar yok oldu zamanla
Şer kulağıma uğuldar mutluluk beni kurtar
Her masalın da elbette ki bir sonu vaaar . [x1]
Gerçekleri görmek uzun zamanımı aldı
Halimi gören herkes neden böyle laldı
Umutlarım karanlığın trafiğinde kaldı
Mutluluk uzak diyarlarda, beni bıraktı
Özledim seni itiraf etmek istemesem de
Öznelerin başkaları şimdi, eski sen nerde
Bende denedim olmadı kalbim durulmadı
Alev her yeri kapladı cehennemde sıkıştım
Umut dolu buseler şimdi kalbimde öldüler
Unut sonlu sözleri söylemek kolaydı gerçekten
Acıydı gerçekler hayallerim artık söndüler
Sancıydı kalbimde adın dolu cümleler .
Cehennemi de gördüm hayatta cenneti de
Hayata karşı koydum hep ben cebren ile
Ama bu içimdekine karşı harbı ben kaybettim
İsmini karalasam da gitmiyo bi kere kaydettim
Mutluluk bana da uğra elimi tut ve bırakma
Dökülen bütün kırıntılar yok oldu zamanla
Şer kulağıma uğuldar mutluluk beni kurtar
Her masalın da elbette ki bir sonu vaaar . [x1] .
[/b]
