CasuM Efzun - Hakaretler hareketlenmeden...

[CasuM Efzun]

 
 Hakaretler Hareketlenmeden Sözler Kalıcı Olmaz


Doğmaz güneşim dünyamda, doğrulmaz belim, doymaz yüreğim
Ne gördü ki gözlerim şu yokuşlu yollarda, ötelerde kalmış kalbim
Umut tohumları ektiğim yarınlar hep yarına çiçek açıyor, siliniyor bedenim
Akşamüstü bir başımayken basan sıkıntılarla olgunlaştım, bunu anlattı dilim


Birlerim zamanla bine ulaştı, damlalar da hüzünlü anlarla yaşadığım deniz oldu
Çatırdayan özlem duvarı üstüme yıkıldı, parçalarımı toplamaksa sevgiliye zehir oldu
Bir başıma kaldığım dünyamda ne kalır ellerime tabi ki yokluk, o yokluk bana tokat oldu
Gittikçe daha derine batıyorum sense buna gülüyor ve seviniyorsun, vicdanın mı kurudu


Herkes günahına göre yanar, bana bakar, ben ise ruhumu saran doğrulukla yaşarım
Korkunç yazara savaş açan plansızsa zarardadır, onu yumruklarımla yerine yollarım
Çözemediğim karanlıklar işkencelerine devam eder, varlığımı avucumla topraktan saklarım
Her adımımla uzaklaşan güneşim o’dur, vakti sözünle dondur, işte o zaman ben yaşarım


Tükenmemek mümkün mü tükenirim ve yaşlanırım, bir ecel vakti de olsa yalana bakmam
Hakaretler hareketlenmeden sözler kalıcı olmaz beyinde, öyleyse yıldız gibi parlamam
İnsan iki kere ölmez ama Mert’i sayısız defa öldürdüler, o hainler gelseler de takmam
Zifiri siyah dert yakama yapışacak olsa da yok etmek için kendimi günahın içine atmam