CasuM Efzun - Umudumu Düşlerimle Yarınıma Taşıyorum

[CasuM Efzun]

      
      Umudumu Düşlerimle Yarınıma Taşıyorum


Hayatın sahnesinde senaryosunu bilmediğim  “Yaşam”  denen bölümü oynuyorum
Zamanın üzerine çekilen perdeler umut odamı kararttığında, aydınlığa hasret oluyorum
Bugünüm zamanla tazeliğini yitirdiğinde, umudumu düşlerimle yarınıma taşıyorum
Geçen zamanın değerini gelecekte anlamamak için, yaşadığım anı iyi değerlendiriyorum


Ey o …. şahıs insana verilen “Özgürlük”  hakkı  her zaman geçerlidir mi sandın
Gerçeği hiçe eşit olan yaptıklarına değer üstüne değer verdin ve yanıldın
Sende haklısın dünya her kelimeyi lügat gibi içinde barındırır, iyilik ve kötülük gibi
Ama şunu bil yalanın kokusu etrafa yayılırsa kurtuluşu yoktur, ölüm gibi


Vasiyetimi yazın kalemler “Madcamı gönül savaşçılarının gözyaşlarını akıttığı yere taşıyın”
Gerektiği zaman dirilen bazı duygularım yaşam molası verdiğim dünyada tarih abidesidir
Ölüme neden bu kadar yakınım bende bilmiyorum ama sayfalarımı gözlerinizle kazıyın
Gül mezahirimi madca yapan kılıcım, mezar taşımı kazısın çünkü o kahramanın herşeyidir


Geceleri köşeme çekildiğimde teninin kokusunu hatırlatan o resmimiz gözüme çarpar
Kavuşma isteği içinde olan kalbime sensizlik zor gelir ve ölüm göz kırpar
Kaybetmeler arasında kazanmak kör gözlerimin göreceği hediyedir, mutluluk yapar
Aslında akmayan ırmaklarda hangi beden yıkanmak isteyip hata yapar


Bazen yazdıklarımda sır olmasını istiyorum ona ulaşılıp doğruyu görmeniz için
Başlangıçlar alsa şu hazin sonların yerini, işte o zaman sonsuza dek azadesin
Sen zamanların yok edemeyeceği ve kulaklarımın duyacağı tek aşk bestesisin
Gönlümün derin yaraları arasında kalbime gül açtıran, tek ve son busesin

Evet bir kahraman mezarı kazırken kılıcını kullanmak ister nedeni ise o kahramanı kahraman yapan elinde sıkıca tuttuğu o canyoldaşı kılıcıdır…
Benimde kılıcım kalemim savaştığım yer ise sayfalardır!!!