Çıban_Bir Oyundan Öğrendim

[ÇıBaN]

Bir oyundan öğrendim
Satırlarım oyun dolu,kalemimden hüzün akıyor...
Arkamda sandıklarım birbir  gittiler
Duyduğum sesler;yerine gölgeler kaldılar
Ama hayatta,durmadan yürüdüm
Çünkü,bir oyundan öğrendim,yolumda yürümeyi

Kalemimi kırdılar,bense yılmadım
Işıkları kapadılar,karanlıktan korkmadım
Çünkü,bilirdim ruhumun derinlerini
Bir oyundan öğrendim,körken görmeyi

Güneşi kapatma,Ay'ın zaten solmuş...
KIsıtlı olan satırlarda;kanatlan,ol bir kuş
Aş aklını,geç öteye,boşluğun dışında hayat ve gölgede
Bir oyundan öğrendim,bağlıyken uçmayı

Yollarıma taş çıktı,su gibi aziz oldum
Azimle aş,önüme gelen her taşı kırdım.
Zaten olmasaydı böyle;olmazdı durduğum bir gölge
Bir oyundan öğrendim,pes etmeden,ölmeyi...

SAğ gösterip sol vuran kahpe oyun
Riske atmaktan korktuğum tek huyum
Hayat böyle,kabul etmesem de ben buyum

Hayat kahpesi,bana sırtını döndü
Acılarımı karşıma çıkarırken güldü
Bana''denedim de öğrendim''
Dememi istedi,ama zaten sınavı yapan bendim
Ve tekti cevap,dayanağın tek kendin...




arakadaşlar yorumlarınızı ESİRGEMEYİN.Forumcunun zekatı yorumdur.xD