Destan - Ben Bile Bittim..

[destan]

bazen öyle uzak kalıyorumki hayata, hayal dünyasında yaşıyorum adeta
herkes sadede gelmemi bekliyor ama ben konuşmak istiyorum hala
nazım kimseye geçmez oldu, eskiden en ufak lafların bile dokunurdu
herkes derdini anlatmaya bana sokuldu, peki neden mutlu anımda kimse yoktu?
bazen kötü zamanda yanında olanlar yetmiyor, yapmacık geliyor her insanın demesi "nolduu"
anlatsam siz çözebilcekmisiniz sanki, kendi derdin için bana gelen sendin oğluum
sordum bugün herkese bunları, ilk defa sövdüm ve kardım kartları
siz onla bunla çen çen yaparken, dışarda olan (ben) anladı doğruları

bakın ben yine çok uzattım lafı, hadi hemen dönüp gidin arkanızı!
gerçeklerden kaçıp boş gülmeleriniz bana gerçekten artık battı!

abimi anamı babamı ben seçmedim, Hakk'ım böyle uygun görmüş ne bilelim
önüme geçince ne yapacağınızı merak ettiğimden yol verdim
bakmayın öyle ön yargı abidesi gibi, erken büyümeyi ben seçmedim
hayat tuttuğum yerde başlayacağına bıraktığım yerde koptu be sebebim
bu mudur yani dedim galibiyet hakkı, bencilliğin ruhumu bi o kadar sardı
bazen istemiyorum seni yanımda, bazen dayanamıyorum o "ah"ına..
sanki görünmez bi cam var aramızda -bunu anladım- sildikçe buğulandığında..
tatma o duyguyu sen kıyamam dedin her "bir bilsen" dediğinde
yapma ben bakamam dedim senin önümde bittiğine
sen "susarak" dedin devamını öyle getir bu cevabın
bakamam gösterme dedin o ayrılığını ama, ben tükendiğimde..
sen yaptın diycem "bak ben göstermiyorum" diyecek gücü bulabildiğimde
ben baktım ardından diycem, sen ben gittim diye düşünsen de
"çok abarttın, her olayı kan davası yaptın" (yuhhh) hadi be sende
bu çorba daha çok su kaldırır anlaşılan dedim artık ben bile..

10 dklık bi çalışma.bi hırsla yazdığım zaten bellidir, gayet basit oldu..
Saygılar...