Manama Eriş (l e j o )

[lejo]

MANAMA ERİŞ....

bazen kendime soruyorum bu yaptıklarım ve yapacaklarım ne için..?..
amaç..?..sonuç..?..sanırım ben koşu bandında bir beden...ilerlemeyen , mechule giden...
fakat bugün cevaplarını veremediğim suallerimin beraat günü....

iliklerime kazınmış silik bir lirik gibidir kader
eşgal heder olana dek durmaz seni takip eder...
siner üzerine ağır ceset kokusu
mağlum yaman zaman....bu çıkmaz sokakta kör ruhunu biler...
ömrünle ters orantılı yelkovan duraklamaz..hep ilerler.....
eskiler kiler katında çürümeye terk edilir
bilirsin o sempatik huzur evleri gibi....
belkiler çoğalır orda , yerini keşkelere bırakır
işte o an pişmanlığın en dibi...
ve kandili sönenedek pes etmez mağlubiyete mahküm beden
farkeder gerçeği,çabalar boşa,üzerinde beyaz bir keten

bu dizilerde somutlaştım
hayaller ile soyutlaştım
ölüm ile kucaklaştım
maneviyatıma hak verin

şu gökyüzüyle sarılmışım
maviliğe karışmışım
nefsi özümle barışmışım
bu çocuğa yol verin...

nesin sen , kimsin....?
belkide felek karşısında bir denek...
emin olmaz hiç bir zaman beden lakin ruha iman gerek

rape fedai varlığım bakiliğe onay
bana serseri demenin ardı ,
jenerasyon farkımı sence be lanet kobay...
manama erişmemiş şuurlara değil öfkem
stokta saygı kalmamış,içleri çürümüş,gereksiz röntgen
ananim olan babalarını özler lanet p.çler size YUH BEEEE
sanatıma dil uzatmayın lan lejyoner burda,oyun bitti SOBE...

bu dizilerde somutlaştım
hayaller ile soyutlaştım
ölüm ile kucaklaştım
maneviyatıma hak verin

şu gökyüzüyle sarılmışım
maviliğe karışmışım
nefsi özümle barışmışım
bu çocuğa yol verin...