Ölüme Ramak Kala

[Ridone Aka Zeus]

Çözemedim hayatın bilmecesini, öldürdüm başımda dolaşan kelebeği
Kader yine ham meyveyi bana yedirdi, yaşama karşı çektim resti
Karanlık bir odaya tıkadım çoğu zaman kendimi, kırdım camları hususi
İçimde uyandı ; yırttığım sayfaları birleştirme isteği, batırdım gemilerimi,
Odamda sayısız cinayet,çıkar mı bi keramet,kadere düştüm esaret,düşüncemde feraset
Sorularım cevapsız kaldı kendimeydi şikayet, çığlıklarımda inayet
Umutlarımı verin o bana en büyük veraset,
Ölüme ramak kala getirdim kelime-i şehadet...


Hayata karamsar göz yaşları bıraktım,sıcaklık artar, çöl ateşi kavurur,
Ridone yorgundur, nedense koştuğum yolun sonu meçhuldur ?
Rüzgar kumdan evimi bozar,inşa ederim karamsar yuvamı, hüzün artar,
Kalbim derin yaralar saklayan bir kutudur,kader dert tozunu serper...
Yaşantımdan örnek alınan kısımlar, kaç roman doldurdu,
Karar veremedim hangisi yalan hangisi doğru,yolum hak yolu,
Kim kazmadı ki kuyumu, her sabah yeni bir monotonluk kuytusu,
Sahilde kumdan bir ev yaptım, rüzgar şiddetli geldi -yuvamı bozu...
Düşüncelerimi yansıttım satırlara,hayat her şeyi dalgaya vurmakta,
Korkup kaçtım! tıkalı kaldım bir sokakta,kader son kozunu oynamakta,
Kırık bir aynadan baktım suratıma, kendi iğrençliğime bulamadım bir deva,
Her türlü dert çıkar karşıma,matiz günler şaha kalkmakta,kırmızı ışıkta bastım gaza...


Aldırmadım kimseye(!)Feragat ettim her şeye,sıktım dişimi,işledim bir şaibe,
Kemerin arkasını esir alan cembiye,korkunun ecele faydası yok,ölüm son eşikte,
Çektim dünyanın yükünü yükün altında omuzlarım ezilmekte,
Düşüncelerimde saçma kafiye,çek bir tabure,kes faturamı gideyim cehenneme...
Kafamı kurcalayan saçma düşüncelerden bıktım,sorunlardan kaçtım,odama kapandım
Hayata hep olumsu baktım olumlu bir şeyle karşılaşmadım,hep dişimi sıktım
Sinir damalarım eskisi gibi kendi hakim değil,patlamak üzere kulaklarımı tıkayın,
Mezarıma baş harfimi kazın ismime layık değilim,dualarla günahlarınızdan arının...


Art niyetini karamsar düşüncelerimin altına bastır
Sorunlar seni esir alacak kadar geniştir, umut tohumunu ektir
Hasat zamanı değil umut zamanı biçtir..
Sorunlar küfüre iter, dert pektir, hayata karşı Ridone tektir