Rapofobi-Bu Garip Sancılar

[rapofobi]

Gözlerim daldığında hep kapıya koşardım
Aynalarda kendimle değil senle karşılaştım
Buhar oldu sevgimiz atmosfere karıştı
Bulutların üstündeki uçurtma gibiydin ulaşılması imkansız
Bak bu el sıkılmadı sana yazmaktan ve
Herkes sorar bu çocuk şarkılarını kime yazmakta
Cümlelerin sonuna nokta koymayı sevmezdim
Her noktadan sonra her şey biterdi bunu bilirdim
Sol omzumdaki melek durmadan yazar kalemiyle
Sağ omzumdaki melekse kalemi bitik halde
Umut ışığımda söndü artık karanlık her yer
Kıyıya çıkmaya çalıştığım an dalgalar engel
Çırpındıkça her defasın da daha da battım
Sevgi sözcüğü duyduğum an bi yerlere saklandım
Açtığın o büyük yaralar kapanmaz sandım ama
Yalan söyleyerek bütün yaralarımı sardın

Nakarat:
Bir gün gelip geçecek diyorlar duygular
Neler oluyor neden o zaman bu garip sancılar
Yüreğim bir puzzle gibi hep bir eksiklik var
Hiç Dinmeyecek yağmur sanki üzerime düşer acılar

Gözyaşımı toprağa ektim dünyayı sel bastı
Yerle bir olan dünya da kalbim enkaz altında kaldı
Hayata dair anlatılan güzel hikayelere karnım tok
Yardım edin çığlıklarını duyan hiç kimsem yok
Ben o küçük kalbinde müebbet’e bile hazırdım
Gardiyan bunu yapmadı ve beni serbest bıraktı
Her şarkıda anlatılanlar farklı olarak gözükse de
Yazdığım her şey aynıdır aslında hitap eder bi kişiye
Bulamadım sırat’ı en yakın köprüden karşıya geçtim
Hayatta sağlam bi köprü kuramadım sendeledim
Günahlarımdan arınmak için tek yol buydu belki
Kapayıp gözlerimi sonsuza dek uyumak istedim
Dalgalar artık vurmuyor kıyıya sensizliğe alıştı
Mutluluğumuz kuruyan denizimizde kayıplara karıştı
Sözlerin gibi ellerinde beni bırakıp kaybolmuş
Gözyaşlarımda sevgi meleklerim boğulmuş

[GeNeRaL52]

Yüreğim bir puzzle gibi hep bir eksiklik var Harika!!!