istisna müsvedde kanıma ordanda tadıma karışan umut günlerce şafağın eşiğinde yalnızlığın elinde mutlu günleri beklerken kutlu sözleri deşerken desinler sana unut yesinler tercihini eller bilmez ki kimseler kimsesizleri anlarmı ki nakti yok nakli çok fikrimin bak bi kızım senden başka sana senden başka bana yar yok aklımın köşelerinde farkımın değil aşkımın merhametinde yetişti erişti yetişirken solucağını boğulucağını sandıkları bu can saklamalımı yar sevgiyi göstersene hayallerimde taht kuran içimde ah tutan sürmeli gözlerini görsem gözlerimle ölüme dalmak güne kapılmak ne kötü ağladım gelmeyecek erişilmeyecek bilinmeyecek geçmişimden ötürü ben benliğimde kahrolmuş sen içimde ben oluşturmuş fikir hep soruşturmuş aşığın aşkından başka dengi yokmuş hikayemi anlatacaklar bir gün bir varmış bir yokmuş benim gönlüm içim içime sığmayı öğrenemeden ömrüm yüzünden solmuş gözümden akan yaş özümde dolan gam dur yavaş yaşlanmaktayım yavaş yavaş hevesimin nefesi kesildi atıldı umutlarıma taş hayal kafesinde muhal yerlerde umudum tutuşmuşum tutuşturulmuşum elimdeki kağıt kaleme misalim mahkum ağıt derde ben sana mahkumum bitmez bu sevda elvedayla kuzum kimsesiz kalsamda senden ayrılmaz kopmaz ruhum hicran yolunda yoruldum ........
