startwo/ ölümün yolu bende...

[startwo]

bak kara günlerimi tekrar yaşıyorum
içimdeki özgür çocugu hala taşıyorum
yaşam ölüm farkını cellada soruyorum
rapime pessimist ve melankoli başlıyorum

sesim cikmiyor agzim kapalı
bazen dinliyorum avazım çıkmalı
kagıdım yırtık kalemim kırıldı
bazen rapim kalbimin yurttaşı

eğitim verilen tek mektepmişim
ahirette cok aşkı tepmişim
bazen sakin bazen sesmişim
insanlar cadı ben bezmişim

uğraşla yazılan yazı ben silgiyim
senin varlıgını tek cırpıda silerim
düşünceni tek tetikde delerim
sen tanımasan bile ben seni severim

kayıp iklimlerin tek yağmuruyum
bilinenlerin icinde tek sorunum
havasız ortamda da yaparım solunum
ama sensizken ben bogulurum

küçük gemilerin kaptanı bendim
her dalgadaki sevgi selindim
esen seslerim durun bura serin
ben ölürsem sevgimi toprağıma serin

olmayan şehrimin haritasısın
belkide dünya harikasısın
yada sevgimsin hakikatımsın
düşüncesizkenki kararımsın

yokum ben yine tekrar kayıp
aşkın kalp odamdaki hastalık
parmaklık arasındaki yüzsüz sanık
o bile oldu aşkıma tanık

gece karanlıgında yıldızım
en saf anlarımda kurnazım
yavaşlayamam ben budur ölüm hızım
ölecek olursam damlamaz kanım

yine ölür bu yazar gömülür tarihe
izin verme sen kalbinin fethine
sık bir kurşun kalbinin sessizligine
ben seninleyim daima  göm yüreğine


inş devamı gelecek biliyorum ama viskili ve aksamın köründe ancak bu kadar oldu bunu dün yazmıstım
RESPECT.!