Yorgunum > haRett

[harett]

parçalanmıs ruhumun derinliklerinde saklanan ısık uğrarmı bidaha bedenime
mabedimin sonsuz labirentlerinde kaybolan sevgi tekrar çıkabilirmi gün yüzüne
bunca nefreti tek silahım kalemimle söndürebilirmiyim sence
kurduğum hayallerin rengi neden hep toz pembe?
çok şey mi istediğim, sadece bir iki masum gülümseme
okadar susadımki tebessüme..
daha nekadar dayanabilirim yürümeye?
kalmadı içimde mutluluktan zerre...
ben hep güldüm
içimdeki karanlığı hep bu basit hileyle örttüm
bünyede kalan son nefesle bedeni muammaya gömdüm
söndü son mum.. kalmadı yarına umudum
kurgusal içerikli masallarımda karmakarısıklığı kendi rolüme kurdum.
cevapsız soruları hep kendime sordum
artık yoruldum.. yorgunum.. çok yorgunum...