Norm - Erman Ender - Son Uyku

[uFUK]

Bir çiglik bulsam hiç susmayan
veya bir cümlede beni anlatan
gittin gideli sonsuz bir aci
ölümün önüne geçemedim yok ilaci

ilk ve son nefes ürkek bu beden
nedensizim sana yakismaz kefen
sormaya korktum melegim nerde
Tanrim hesap ver simdi sira sende

Hicran bu kesik eksik kalbim
her gece sanci odamda hayalin
külleri üfle ama ben yandim
günlerim hezeyan sensiz kaldim

sen düs ve gülüslerime umuttun
çiviler çaktilar sanki kalbe
yeryüzünde bak bi hayat unuttun
bu çocuk sensiz yapamadi Anne

dünya bir film açilir perden
mutlu son da yok kaçar hep senden
nefret edersin seyircilerden
sahnesi gerçek tek oyun ölümdür(x2)

solgun her sürat yalanla boyanir
rüya biter kul gerçege uyanir
sonbahari sevmiyor hiç bir yaprak
söz geçermi kadere bu kara toprak

sövdümse beden zamanla gelisir
güldümse neden sanmaki degisir
derdi bilmeden sözler avutmaz
göz yasi aksin bu Gönül unutmaz

durgunum artik suçumu ararken
bakan bir kör var seçimi yaparken
hayati oynar amaci biçimsiz
sarhostur acim sonucu geçimsiz

ayni hüzündür sendeki duygu
ölüme sözümdür bendeki uyku
anlami yok dogan her güne lanet
bu çocuk sensiz yapamadi affet

dünya bir film açilir perden
mutlu son da yok kaçar hep senden
nefret edersin seyircilerden
sahnesi gerçek tek oyun ölümdür (x4)