Sansar Salvo - Sinir Krizi

[unbalanced_grapher]

Sansar Salvo - Sinir Krizi

şehir bir okyanustu hep köpek balıklarıyla
ben nehirde beslenirdim onların artığıyla
gözlerinde olmasın bende olmiyim
oğlum sevenim olmasın bende sevmiyim
karanlık sokakta yürürken yüzüm gülmesin
ve ben kendimle ağlarken kimse görmesin
bu fırtına dinmesin dalgalar inmesin
ve ben benimle kalıyim kimse bilmesin
ve ben içimden geleni yazıyim kimse duymasın
ve bana özel bir melodim olsun sizin değilki o
benim içinde ağlasınlar ölemedimki hiç
ve bende dalga geçiyim hayatla gülemedimki hiç
bir hayat borcunuz var bana geriye verin
durun ne olur gitmeyin geriye gelin
ve ben çığlık çığlığa sinir krizlerimle
yumruk attım duvara şu an krizdeyim

bu bir sinir krizi tansiyon yüksek
bu bilimsel bir olay beynim hisset
gecenin ortasında ve güneşe hasret
major bir depresyon türü içimde kasvet

ciğerlerim sıkıştı konuşamıyorum
nefes almak çok zor geliyor yaşayamıyorum
ve ben bende değilim sanki içimde başka biri
ve o biri bir deli gözleri dönmüş
o an bir sigara yakıyorum şimdi sakinim biraz
bir an diyorum ne oluyor bu yaz soğuk bir yaz
ve etrafıma bakınıyorum ürkekçe bakışlar var
kim bu diyorlar sanki yakın akrabalar
sıkıyorum yumruğumu diyorum yapma
dinlemiyor içimdeki diyorki kalk ayağa
yak yık ve küfret evini mahvet
ve diyorumki ne olur yapma diyorki çok geç
onlar yaptılar bana hemde acımadan

onlar yaktılar beni hemde diri diri
yeni bir krize giriyorum ellerim titriyor
üzgün değilim ama gözlerim doluyor

bu bir sinir krizi tansiyon yüksek
bu bilimsel bir olay beynim hisset
gecenin ortasında ve güneşe hasret
major bir depresyon türü içimde kasvet