Sorgu - Bunalım Lyrics

[ibrahim]

Duymadı beni kendi bedenim..!!
Komutumu verdim ağlayamadım.
Yüzümü çeviremem kendime,küfür.
Kainata tellal bir uğultu.
Duygularını anlatamayan ağlayan bir taş parçası düşer üstüme,
çığlıklarım vokal olur düşer üstüne.
Krizlerimdesin!
Yakmadı canımı haykırışların.
Elim kolum bağlı yaklaşır müdaim bunalımım.
Sesler gelir biyerlerden,
acımasızca yaklaşır kederden.
Piskolojik bi deprem bendeki.
Kaderde yazılı bi kayıp belli ki.
Kafa karışık!Kim sever?Kim çeker gider zor günümde?Kim kalır yanımda?(kimse!)

Güneş doğsa da benim yapay şehrime,
parmaklıklar arasına sakladım gecemi ve sırtımı döndüm gündüze!
Öfkeyle besledim her bi hecemi ki bunalım soyut bi kavram,
paranoyak bi somut oldum ben.
Sırta aldım bu çantamı ve yolunu gözleyen ateş oldum ben.

Sen beyaz yalanlarını sevedur ancak beni bulamayacaksın!
Tabir et rüyalarını,üstüme gelince hayra yoramayacaksın!
Ne dediğimin farkında bile değilim bunu bil ve anla!
Durum vahim bende,kırgınım biraz ve kimse yok yanımda!
(Dur)
Vur beni,ateşe at yanabilir miyim?
Şöyle bir bakınca dost görebilir miyim?
Güvenebilir miyim içimdeki sese?
Dediği gibi çekip gidebilir miyim?
Yapamam!
Sıkılan benim daha fazla durabilir miyim?
Soru sor,cevap alama Sorgu.
Pozitif bir bilim hayat korkutan oldu.
Bahardasın henüz,yazını göremeden kış mı oldu?
Trafiğine takıladur hayatın,
kozun bi kalleşlik.
Yazgını bozdu şeytan insanoğlu!
Dur bekle geliyorum,uydum artık.
Bile bile lades bu,biraz abarttık...
Kapalı bi sandık içine tıktım sırrımı,
anahtar elinde nasıl göremessin?
İçinde yoksa tamam tabi sevemessin!

Güneş doğsa da benim yapay şehrime,
parmaklıklar arasına sakladım gecemi ve sırtımı döndüm gündüze!
Öfkeyle besledim her bi hecemi ki bunalım soyut bi kavram,
paranoyak bi somut oldum ben.
Sırta aldım bu çantamı ve yolunu gözleyen ateş oldum ben.