|
ibrahim
Ziyaretçi
|
 |
« : Mart 04, 2009, 01:23:34 ÖS » |
|
Eskilerde kaldı düşlerim ve ezgilerde saklı şimdi Sorgu! Gecelerimde kaldı saflığım ve hecelerimde saklı vazgeçilmez bi duygu! Ben bıraktım artık acı çekmeyi, çileler koşsun peşimden. Şimdilerde bi kılıcım var adı "rap"! Sen orda kal,yerinde say,ağla! Göremediğin her ayrıntı vuracak yumrukları. O zaman öğreneceksin toz pembe hayatı! Biraz düşünmekti gereken, sen gördüklerinle yetindin artık demode oldu oğlum... Yokluğunun farkında bile olmayacaklar,anla bunu! Kıran da olacaka kalbini,alnını öpen de elbet. İster devam et ister terket! Rapimi yapar,çeker giderim artık... Paranoyak ötesi düşüncelerimi yaktığımla kaldım, aldım sırtıma çantamı,güvene eceli kendi ellerimle verdim! Yendim fendimi diyemedim hiçbir zaman,olmadı.. Kin tuttum,hayat vurdu yumrukları! Kendim yaptım kendim yıktım her zaman, kendi kuyuma düştüğümde güldüm. Ben hürdüm, tükürdüm bu rejme! Başkaldırış olsun günahımız ve boynumuzda parlasın işkence!
Kırıldı kalbim,umursamam sanırdı düşman döndü sırtı gitti! Elveda demiştim tek kurşuna,kalleş olan benim!Yine mi?Yetti! Yemin etmiştim inan bana,sustum hep,bu korkmak değil ki... İlerlemek istedim,şimdi engellere engeli rap teşkil etti!
Yıllar yılı gün doğmadı farketmedi kimse! Koydukları yerde durmadım ben.. Arayan soran olmadı,"canı sağolsun"dedik eski dosta, duymadı kimse! Ben benim içimde kalmış sırlarımla gömdüm kendimi satırlara... Uyandım hep ağlamaklı sabahlara! Duman duman oldu gözlerim ve kalbim küllerle doldu anla! Yıkık dökük hayallerimde gözyaşlarımı boğarken geldin mahvettin hayatımı! Sen aşk oldun,ben karakedi. Sen sevmektin,ben nefret. Nedeni bilinmez bu sessizliğin... Kin tuttum ben,beni terket! Acı çektim ben,hakkım bunalım mı? Yaktım gemilerimi,arkama baktım mı? Sindim köşeme,bikez olsun kalktım mı? Cevap ver artık,sustun orda kaldın mı? Çektim elimi taşın altından, gözgözü görmedi,ben kaçtım mı yüzleşmekten? Sustuğum yeter,yetmez darbeler. Evveliyat pus,gelecek affeder. Hayatım lirik,kalemim seneler. Önünde uçurum,Sorgu sendeler. özümde bir eser oldu söz. Dilimde büyü var,düğmümü çöz. Bunaltı bastı beni dudakta köz. Vicdanımı kaybettim! Yummam artık asla,var mı o göz?
Kırıldı kalbim,umursamam sanırdı düşman döndü sırtı gitti! Elveda demiştim tek kurşuna,kalleş olan benim!Yine mi?Yetti! Yemin etmiştim inan bana,sustum hep,bu korkmak değil ki... İlerlemek istedim,şimdi engellere engeli rap teşkil etti!
|